zazdrość dziecka

Zazdrość dziecka o rodzica

Zazdrość, zazdrość, zazdrość… u dorosłych to słowo zazwyczaj ma pejoratywny wydźwięk, ale czy u dzieci również?

zazdrosne dzieci

Poniekąd tak, gdy dziecko staje się agresywne w stosunku do innych, nawet osób z najbliższego otoczenia – z powodu chęci utrzymania rodzica na wyłączność w swej relacji.

Niemniej to dość naturalne – więc nie ma też powodu abyś się zadręczał. Pamiętaj jednak, żeby nie ulegać dziecku zbyt często i zachowuj w tym wszystkim umiar oraz zdrowy rozsądek.

Zazdrość naszego dziecka

Ja dużo pracuję i od poniedziałku do piątku widzę się z dzieckiem zaledwie 2 godziny pod wieczór a dziecko chodzi spać około: 20:30. Wobec tego, gdy moja partnerka wraca do domu z pracy około 20:00 to córcia stara się mnie całkowicie zawłaszczyć na ostatnie 30 minut nim pójdzie spać.
Bywały takie sytuacje na początku, że gdy otwieraliśmy drzwi stęsknionej mamusi, która chciała dać buziaka swojej córeczce to córcia poza krzykami i popłakiwaniem potrafiła również przyłożyć mamie po buzi, która chciała się z nią przywitać.
Mieliśmy nie lada zagwozdkę co z tym zrobić bo problem się nasilał. Mała z dnia na dzień reagowała coraz intensywniej.

Co zrobić, żeby zniwelować poziom zazdrości dziecka o rodzica

Nie otwierałem wspólnie z córką drzwi, gdy mama wracała z pracy. Otwierałem je sam bez dziecka, a dodatkowo mama nie rzucała się od progu na dziecko – tylko zaczynała je lekko ignorować – nie łapała na siłę kontaktu, nie przypatrywała się – po prostu wchodziła zdejmowała kurtkę i buty – wchodziła do pomieszczenia, odkładała torebkę, telefon – wchodziła do kuchni.
To zaczęło nam dawać stosunkowo szybko pierwsze efekty – córka mniej obawiała się o to, że mamusia zabierze tatusia córci, a dodatkowo córka sama zaczęła podchodzić do mamy – aby się przywitać, a nawet jeśli nie zamierzała się przywitać, to chociaż interesowała się sama bez zachęcania tym co mama aktualnie robi.

zazdrość dziecka o rodzica

Okiełznanie pierwszej zazdrości dziecka bywa złudne

Niemniej jednak po jakimś czasie zaczęliśmy dostrzegać, że gdy mama wchodziła do przedpokoju i otrzymywała ode mnie buziaka lub gdy się przytulaliśmy w ramach przywitania – to dziecko zaczynało okazywać niezadowolenie.

Myśleliśmy co z tym zrobić, jednak doszliśmy do wniosku, że dziecko musi to po prostu zaakceptować, że my również chcemy się przywitać i nie będziemy się z tym kryli w końcu to jak najbardziej naturalne – a córka powinna zacząć łapać właściwą postawę w oparciu o obserwacje, że jak ktoś wchodzi do domu to podejść do niego i się przywitać, w szczególności, jeżeli jest to jedno z rodziców.

A czy Ty również miałeś lub masz problem z zazdrością u swojej pociechy?
Podziel się ze mną jak to dokładnie wyglądało i jak sobie z tym poradziłeś – chyba, że sobie nie poradziłeś? ujarzmić

PS: Jestem świadomy, że podobny problem ma również miejsce, gdy na świat przychodzi drugie dziecko i wówczas mimo tłumaczenia starszemu dziecku, gdy jego rodzeństwo pojawiło się już na świecie oraz pomimo wcześniejszych tłumaczeń i przygotowań na przyjście młodszego braciszka czy siostrzyczki, dzieci również reagują bardzo różnie – często właśnie chodzi o zazdrość w czystej postaci. Niemniej nie podejmuje się radzenia w tej materii, ponieważ nie lubię pisać o tematach zasłyszanych, wolę pisać o tych zweryfikowanych i sprawdzonych na „własnej skórze”.

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

w

Connecting to %s